Mijn broer

Ik heb 2 broers. Een halfbroer en een pleegbroer. Mijn pleegbroer ken ik eigenlijk al mijn hele leven. Hij heeft in 2008 een hersenbloeding gehad. Dit liep niet zo goed uit... Nu zit hij in een rolstoel en heeft een niet al te makkelijk leven maar daar moet hij maar mee om leren gaan. Hij heeft daar geen keuze in. Hij heeft pas geleden een boek uitgebracht over NAH: niet aangeboren hersenaandoening. Ik ben super trots op hem, in tegenstelling tot mijn halfbroer. Die jongen.. Het lijkt wel alsof het hem allemaal niets intereseerd. Toen ik 8 was heb ik hem voor het eerst gezien. Dit was een mooie dag. Lekker stoeien met je broer was iets wat ik niet ken en toen wel kreeg. Toen ik 10 was zag ik hem voor de 2e keer. En toen kwam de 3e keer. Toen was ik 18. Dat was vorig jaar. Nu zul je wel denken: hoe komt dat dan. Nou dat komt dus zo: Ik heb meerdere keren met hem afgesproken, alleen is hij nooit op komen dagen. Zo bijvoorbeeld een paar jaar terug. Ik wou hem graag zien en we hadden afgesproken dat hij bij mij thuis zou komen. Hardstikke leuk allemaal. Hij zat in de trein(zei hij) en ik had contact met hem. Tot op een moment dat het wel heeeel erg lang duurde. Hij bleek gewoon nog thuis te zijn. Nou lekker dan. Ik hardstikke boos natuurlijk en zo hebben we een tijd geen contact gehad. Dit was trouwens niet de eerste keer.
Vorig jaar hadden we op een donderdag afgesproken. In zijn vakantie(hij woont in Aert en in woonde in Emmen dus de vakanties zijn niet hetzelfde). Deze afspraak was een week van te voren gemaakt en ik had me heel erg op verheugd. Het is woensdag en ik had nog niets gehoord van hem. Ik twijfelde of hij wel zou komen dus ik belde hem op aangezien hij me vaker heeft laten zitten. Ik vroeg of hij de volgende dag nog wel zou komen. Nee zei hij. heb het erg druk... WTF je hebt vakantie!! snappen jullie het? nou ik in ieder geval. Hij vind de 'chicks' belangrijker dan zijn eigen familie.
Nu de ergste keer, want nee ik ben er nog niet.  En dit is nog niet zo lang geleden. Ongeveer 2 maand terug.
Ik met mn domme kop weer afgesproken met hem. Hij zou mijn kant opkomen(ik woonde net op mezelf) en we zouden een leuk weekend hebben. Alles al gepland en alle films al gedownload. Hij zou om 17:00 in zijn auto stappen. Die bevestiging kreeg ik toen hij ook daadwerkelijk rond 17:00 in de auto zat. Hierna heb ik 3 dagen niets meer van hem gehoord. Dus ik mijn moeder vanuit Groningen ongerust opgebeld. Mijn moeder zijn pleegouders bellen voor informatie. Hij was inderdaad weg.
Na 3 dagen en honderden berichtjes eindelijk weer wat van hem vernomen, maar nee. Niet bij mij thuis.  Zijn pleegouders hebben hem woest opgewacht, want zij dachten natuurlijk dat hij richting mij was. Hij liet eindelijk wat van zich horen met het verhaal dat hij wat te horen had gekregen wat hij niet kon vertellen. Tja, dat zal allemaal wel maar ik was dood ongerust. Ik was bang dat meneer overleden was, want zo lang heeft hij zijn rijbewijs nog niet en nja echt verstandig is hij niet ofzo.
Gisteren na een hele lange tijd weer met hem gesproken. Ik dacht, aangezien ik momenteel in Hilversum zit, dat het nu minder lang rijden was en ik hem misschien dit keer weer kon zien(trouwens, al het contact kwam altijd vanuit mijn kant). Nee dat kon niet zei hij want hij ging zo naar een 'chick' toe. Nouja oke toch? Dus heb ik hem gevraagd wanneer ik hem wel weer een keer kan zien. Nou dat zit er dus niet aan te komen want na zijn belachelijke woorden zoals : 'Hou je kankerkop.' was ik er helemaal klaar mee. Zo gedraagd een broer zich niet!
Gelukkig heb ik nog een hele lieve broer in Kampen zitten die wel van me houd en er voor me is. Ookal heeft hij het ook zwaar, hij zal me altijd steunen. Ik zal ook altijd van deze broer blijven. Wat mijn halfbroer betreft.. Die bekijkt het lekker maar met zn zielige leven. Ik ga lekker vooruit. Daar heb ik hem niet meer voor nodig. Wat je niet kent kun je ook niet missen toch :)

Mijn keuzes

Mijn leven was net als dat van alle anderen niet echt bepaald makkelijk. Momenteel ben ik 19 jaar en sta ik voor een moeilijke keuze. De keuze van het verhuizen. Richting Groningen of toch richting Hilversum? Ik weet het nog niet. Als ik naar groningen ga kom ik bij mijn moeder te wonen waar ik eigenlijk nooit contact mee heb gehad en die relatief veel blowd terwijl ik daar inmiddels mee gestopt ben. Als ik naar Hilversum ga kom ik bij een vriend in te wonen die een goed stabiel leven heeft maar die ik eigenlijk helemaal niet zo heel erg goed ken al klikt het wel super goed. Hij is een van de weinigen die door me heen kan prikken. Iemand die me begrijpt in mijn keuzes maar me vooruit wil helpen. Helpen aan een baan en de toekomst. Maarja. Momenteel ben ik dakloos dus die keuze zal snel gemaakt moeten worden want het leven zo is geen pretje... Dan denken jullie vast, hoezo kun je dan wel op internet? Ik ga van huis naar huis. Dan zit ik hier en dan zit ik daar. Ik adviseer iedereen dit dus NIET te doen he. maarja keuzes maken in het leven... Dat is niet makkelijk. Niet voor mij, niet voor een ander. Zo kan het gaan over wat je op je brood doet, de vriendschappen die je aangaat met mensen of een relatie, maar dus ook een verhuizing.